забытае ў ночы

высока над вёскай луналі буслы.
паглядзела вакол на красу верасны.
пакуль я дарую табе свае сэрца
ты ў маім жыцці,
будзеш спяваць вечнай птушкай,
як зорка ў магутнай цішы.
калі ты забудзеш мяне —
знікну як сонца с палёў.
ты на мяне не злувай,
лепш глядзі на жураўлёў.
а ў душы маёй тры крыла і тры вуха —
не магу пабачыць, але буду слухаць.
кожны твой погляд,
дыханне,
шум ветру.
будзь акуратны, вакол небяспека.
ты ў мяне застане́шся адзіным,
але я для цябе, нибы ў цемры, забыта.