KUZGUN

Kuzgun Her savaş bir cephede başlar... Ama gerçek savaş, insanın içinde kopar. Üsteğmen Bilge Sayar... İzmir'de kıdemli bir askerdi. Ta ki bir sabah İstanbul'a tayini çıkana kadar. Yeni karargâhında, Albay onu çağırdı ve yıkıcı bir gerçekle yüzleşti: "Timin Suriye'de." Hiç düşünmedi, hiç sorgulamadı. Sırt çantasını aldı ve savaşın ortasına indi. Suriye topraklarında yankılanan sessizlik, kayıp askerlerin izini bile vermiyordu. Bir anons çekti. Hiçbir cevap gelmedi. Sonra bir köy gördü. Önden değil, arkadan dolandı. Ahşap bir ahırın içine girdiğinde, bir adamı zincirlerle tavana asılmış, acımasızca işkenceye uğramış hâlde buldu. Hiç tereddüt etmeden adamı kurtardı. Ama adam... Ne teşekkür etti. Ne de minnet gösterdi. Tam tersine, kaba, soğuk ve küstahtı. Bilge de susmadı. Dediğini dedi, ağzından çıkanı esirgemedi. Geceyi o köyde, tetikte geçirdi. Sabah olduğunda Albay'dan gelen bir anonsla her şey değişti: "Timin geri döndü." Ve Bilge karargâha döndüğünde... Dün gece o ahırda kurtardığı, kavga ettiği, haddini bildirdiği o adamın... Kendi timinin komutanı, Yüzbaşı Şahin Altuğ olduğunu öğrendi. Gerilim, sırlar ve savaşın ortasında filizlenen bir güven hikâyesi. Kuzgun, yalnızca bir askerin değil, aynı zamanda insanlığın vicdanına tutulmuş bir aynadır.